در حال نام گذاری سه شنبه 12 اردیبهشت 1396 02:18 ب.ظ نظرات ()
یه جمله خوندم :

اگر میخواید با آرامش تو رابطه ادامه بدید

از هر كسی به قدر داشته هاش انتظار داشته باشید

به قدر جیبش، شخصیتش، اندیشه هاش، باورهاش،

شرایط خانواده اش، تربیتش و ...

خودم رو جای اونی كه مورد انتظاره گذاشتم

اگر تو بدترین خانواده باشم، و كسی ازم انتظاری نداشته

باشه چون شرایط من رو اینطور بار آورده ... آیا واقعا پذیرفتنی و منطقیه؟

مگه میشه؟

شخصیت خود من چی میشه؟ تلاش های خود من برای رشدم؟

آیا واقعا میشه در مورد چیزهایی كه دست خود طرف بوده و اكتسابیه

انتظار بیشتر نداشت؟ البته كه میشه!

و البته اگر از دیدی دیگه نگاه كنیم، هم میشه و هم منطقیه!

چون خودش خواسته اینطور باشه، اینطور شناختیمش و اینطور قبولش می كنیم.

انتظار بالایی هم نداریم.

حالا كدوم یكی از این نگرش ها درسته؟ چون از هر پنجره نگاه كنیم منطقیه

گاهی به این تردید میرسم كه ... سوفسطائیان واقعا درست گفتن

كه حقیقت محضی وجود نداره و درست و غلط و نگرش ها بستگی به دید داره و نسبیه؟

فلسفه واقعا سراسر مغلطه اس اگر بلد نباشیم ...

#فلسفه_یاد_بگیرم!